***

จากพฤติกรรมการฆ่ายกครัวนั้น สามารถวิเคราะห์พฤติการณ์ดังกล่าวได้ ตามแนวคิดของ Erik Erikson ว่าด้วยทฤษฎีพัฒนาการทางจิตใจและสังคม (Psychosocial Development Theories) กล่าวคือ การที่บุคคลจะได้รับการพัฒนานั้นมิใช่มาจากความเจริญเรื่องทางเพศ (ตามแนวคิดของฟรอยด์) แต่คนได้รับการพัฒนามาจากการหล่อหลอมของสิ่งต่าง ๆ ที่แวดล้อมอยู่ในสังคม อิริคสันเชื่อว่าชีวิตในแต่ละวัยเป็นสิ่งที่ท้าทายที่ทดลองความมีประสิทธิภาพของมนุษย์ ถ้าผ่านมาได้ก็จะพบประสบการณ์ที่ดี แต่หากผิดพลาดล้มเหลวก็จะยังผลออกมาตรงกันข้าม ร่องรอยของอดีตที่ได้จากประสบการณ์นั้นก็จะเป็นความทรงจำแห่งชีวิตว่าจะสุขหรือทุกข์

ในทรรศนะของข้าพเจ้า สาเหตุที่มาของของเหตุการณ์ฆาตกรรมโหดที่ทำให้คนไทยต้องก่อคดีฆ่าตัวตาย หรือฆ่าล้างครัวกันมากขึ้น สืบเนื่องมาจากสภาพจิตใจของคนไทยทุกวันนี้ที่ก้าวร้าวรุนแรงมากขึ้น พฤติกรรมของคนไทยเปลี่ยนแปลงไป กลายเป็นคนที่มีความเห็นแก่ตัวมากขึ้น เอาแต่ป้องกันตัวเองมากเกินไป รวมถึงความเป็นอยู่ของคนไทยที่มีการแข่งขันกันสูงขึ้น ส่งผลให้ศีลธรรมอันดีงามของคนไทยแย่ลง จนถึงขั้นที่คนไม่อาจแยกแยะความผิดชอบชั่วดีได้ บางครั้งทำผิดโดยไม่รู้สึกผิด สำหรับความผิดของชนชั้นล่างนั้นเป็นการกระทำโดยที่ไม่รู้สึกผิด และจะแสดงออกในรูปของการฆาตกรรม ส่วนคนระดับสูงนั้นจะแสดงความไม่รู้สึกผิดในรูปของการเอารัดเอาเปรียบผู้คนในสังคม รวมไปถึงพฤติกรรมคอรับชั่นกันอย่างเป็นวัฒนธรรมของข้าราชการ, นักการเมือง โดยไม่ได้รู้สึกว่าตนเองผิด

ในยุควิกฤติทางเศรษฐกิจ ทำให้คนไทยเครียดในเรื่องการทำมาหากิน ยิ่งมีความ เครียดมากเท่าใด ก็จะรู้สึกว่าไม่มีความมั่นคงในชีวิต หรือไม่มีความสามารถแก้ไขปัญหาที่รุมเร้าเข้ามาจึงได้ตัดสินใจฆ่าครอบครัวให้ตายไปพร้อมกับตน

อีกทั้งสภาพครอบครัวของไทยในยุคนี้มีลักษณะเป็นครอบครัวเดี่ยว หรือเป็นครอบครัวเล็ก ๆ ที่มีอยู่กันแค่ พ่อ-แม่-ลูก ไม่อบอุ่นเหมือนครอบครัวในสมัยก่อนที่มีญาติพี่น้องอยู่กันเต็มบ้าน และเมื่อเกิดปัญหาอะไรขึ้นทุกคนในบ้านก็จะช่วยกันคิดเมื่อขนาดของครอบครัวเล็กลง ถ้ามีปัญหาเกิดขึ้น คนที่รู้สึกถึงความไม่มั่นคงในชีวิตก็ไม่รู้ว่าจะดำเนินชีวิตข้างหน้าต่อไปอย่างไร ทำให้บางครั้งตัดสินใจแก้ปัญหากันอย่างผิด ๆ โดยไม่รู้ว่าที่ตนตัดสินใจลงไปนั้นมันผิด ซึ่งรูปแบบที่แต่ละคนแสดงออกนั้นจะมีความรุนแรงที่แตกต่างกันไป แต่จะมากน้อยเพียงใดนั้น ก็ขึ้นอยู่กับว่า ภูมิหลังว่าตอนเด็ก ๆ ถูกเลี้ยงมาอย่างไร หรือมีประสบการณ์ในชีวิตเป็นอย่างไร ถ้าหากว่าได้รับการเลี้ยงดูมาแบบผิด ๆ พ่อแม่ไม่เคยสอนให้ลูกรู้จักแก้ปัญหา เมื่อโตขึ้นมาก็จะแก้ปัญหาไม่เป็น หรือถ้าพ่อแม่เลี้ยงมาแบบปกป้องลูกตลอด (over protect) ลูกทำอะไรผิดก็ไม่เคยลงโทษ เมื่อเด็กโตขึ้นมาก็จะไม่รู้ว่าอะไรผิดถูก เวลาทำอะไรก็ถูกหมด เพราะไม่เคยถูกลงโทษ หรือไม่มีคนบอกให้รู้ว่าผิด

นอกจากนี้ ประสบการณ์ชีวิตที่เกิดจากการเรียนรู้ของคนซึ่งอาจจะได้รับจากสิ่งแวดล้อม อาทิการบริโภคสื่อที่รุนแรง การดูหนังบู๊ล้างผลาญ หรือการอยู่ในสังคมที่ชอบตัดสินปัญหาด้วยความรุนแรง หรือเห็นว่าเมื่อผู้ใหญ่ทำผิดแล้วไม่ถูกลงโทษ เด็กจึงยึดเป็นแบบอย่างใน การแสดงออก แต่ประสบการณ์ส่วนนี้จะมีผลต่อเด็กมากน้อยเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับว่าเด็กคนนั้นมีวุฒิภาวะมากน้อยแค่ไหน หรือได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาอย่างไร หรือพ่อแม่เคยสอนให้รู้จักแยกแยะผิดชั่วแค่ไหน

สำหรับคนที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนเป็นที่น่าสงสัยว่าจะก่ออาชญากรรมฆ่าล้างครัวนั้นมักตกอยู่ในภาวะซึมเศร้า และอาการซึมเศร้านี้จะก่อตัว และพัฒนาไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมันไป รบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน เช่น ทำให้ไม่อยากคุยกับใคร ไม่อยากพบหน้าคน ไม่กินอาหาร นอนไม่หลับ คิดอยากจะตาย ถ้าหากเราพบบุคคลในครอบครัวที่มีลักษณะอาการอย่างนี้ อย่าปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว หรืออยู่กับเด็กตามลำพัง เพราะจะเป็นอันตราย

สำหรับสามีภรรยาที่มีปัญหาอันไม่อาจประสานรอยร้าวกันได้ ก็ให้เห็นแก่อนาคตของลูก โดยเปลี่ยนเป้าหมายจากการใช้ชีวิตคู่มาทุ่มเทให้กับลูกแทน

สรุป : จากปัจจัยต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อคนที่กำลังประสบปัญหาชีวิตที่แก้ไม่ตก แล้วเขาจะหาทางออกด้วยวิธีการฆ่าตัวตาย แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัย 2 ประการ คือ

ปัจจัยแรก เป็นปัจจัยภายใน คือตอนเด็ก ๆ ถูกเลี้ยงดูมาอย่างไร พ่อแม่สอนให้รู้จักคิดตัดสินใจมากน้อยเพียงใด มีค่านิยมในเรื่องศักดิ์ศรีของคนว่าอยู่ตรงไหน หรือทัศนคติเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ ความเอารัดเอาเปรียบ การเอาชนะคนอื่น และความร่ำรวย ซึ่งการแก้ปัญหาต้องขึ้นอยู่ที่วิธีการของแต่ละครอบครัวที่จะต้องช่วยเหลือกัน

ปัจจัยสอง เป็นปัจจัยภายนอก เกิดจากสภาพกดดันจากสังคม เศรษฐกิจ การเมืองที่บีบรัด หรือการเอารัดเอาเปรียบที่สูงมากเกินไป การจะหยุดยั้งความโหดร้ายในการฆ่ายกครัวในกรณีนี้ ก็ต้องอาศัยอำนาจหน้าที่ของรัฐบาลว่ามีความจริงใจในการแก้ปัญหาของสังคมมหาภาคมากน้อยเพียงใด

***